Welkom op de MOV (Missie Ontwikkeling en Vrede) pagina van Oost- West- en Middelbeers

Door middel van dit Blog willen we U voorstellen aan onze Beerse Missionarissen en het een en ander vertellen over hun werkzaamheden. Bovendien is het een middel om U op de hoogte te houden van alle acties, die gevoerd worden om deze mensen financieel te steunen.

Activiteiten 2014:

Op donderdagmiddag 6 februari weer kienen voor de "Beerse Missionarissen" in de zaal van café-restaurant "De Zwaan" Hoogdijk 32, in Middelbeers. Aanvang 13.30 uur.

De Vastenactie zal dit jaar onze 3 projecten in Indonesië steunen. De informatieavond over de projecten is op maandag 10 maart om 19.30 uur in De Enck in Oirschot.

Op de tweede zondag in oktober (12 oktober), zal er weer een kleding/speelgoedmarkt gehouden worden in de zaal van café-restaurant "De Zwaan".






vrijdag 14 februari 2014


Kienmiddag voor de “Beerse Missionarissen “ weer een grandioos succes

Na ruim 20 jaar een jaarlijkse kien-avond georganiseerd te hebben voor onze missionarissen, hadden we het afgelopen jaar besloten om het kienen naar de middag te verplaatsen. Dit bleek een schot in de roos te zijn. Ook dit jaar kozen we voor de donderdagmiddag. Het was een gezellige, sportieve middag en de gulle kieners presteerden het om maar liefst € 650 bijeen te brengen, mede ook dankzij de Beerse middenstand, die ons een aantal mooie prijzen heeft geschonken en particuliere giften. Het bedrag zal rechtstreeks naar onze missionarissen worden overgeboekt. De MOV wil iedereen, die aan dit succes heeft meegewerkt, ook namens de missionarissen hartelijk bedanken.

MOV Oost-West- en Middelbeers.

donderdag 23 januari 2014

Jongensinternaat


Ad Hems

Plaats: Aek Tolang Noord Sumatra

 
 Achtergrondinformatie

Aan de westkust van Noord Sumatra 12 km van de stad Sibolga ligt de plaats Aek Tolang dat de laatste 20 jaar echt uitgegroeid is tot een kleine stad. Ook de katholieke kerk is daar een 20 jaar geleden begonnen met scholen van kleuterschool tot middelbare school. Zelfs een seminarie voor de opleiding van lokale priesters is daar van start gegaan. Paters Kapucijnen uit Noord Duitsland hebben zelfs een aantal units gebouwd voor een jongensinternaat. Studenten van Mavo en Havo zijn daar intern o.a. omdat hun woonplaatsen te ver zijn om elke dag op en neer te gaan. Op dit ogenblik zijn er een zestigtal studenten op het internaat dat geleid word door de Fraters van Tilburg echter wel Indonesische fraters.

Grote behoefte aan een internaat

Kinderen komen voornamelijk naar een internaat omdat er over het algemeen op katholieke scholen inbegrepen internaat een goede discipline heerst zo zelfs dat de studenten goed kunnen studeren. De laatste 10 jaar is ook een heel voorname reden dat ouders kiezen voor een internaat, omdat er ook in Indonesia veel kinderen erg beïnvloed worden door de massamedia zoals hand Phone, Internet, Facebook, Twitter, etc. etc., om maar niet te spreken van Narcoba etc. Dagelijks zijn er berichten in de massamedia over drugs etc. Er zijn er maar genoeg die er aan gaan met alle geweldige nare gevolgen van dien. Dat is de laatste 10 jaar ook een belangrijke reden dat studenten naar een Internaat komen.

Dit alles betekent dat een internaat van heel groot belang is. Zusters echter hebben ook een internaat voor de meisjes.

Concrete aanvrage

Ik heb vermeld dat er een internaat voor jongelui aanwezig is. De grote moeilijkheid is echter dat de dakbedekking( zinken golfplaten) hard aan vernieuwing toe is. En daarvoor juist zouden we graag een aanvrage in willen dienen. Het aanwezige dak bestaat uit golfplaten. Anderhalf jaar geleden hebben we heel wat lekkages moeten dichten bij de units. Waarschijnlijk kunnen we het nog een jaartje volhouden maar dan moet er echt iets gebeuren. Vandaar dat we voor de units een financieel plaatje gemaakt hebben voor nieuwe dakbedekking + afvoer dakwater.

Verstrekking van extra voeding aan Kleuter en Lagere Scholen in Dorpen rond Sintang


Piet van Hoof

Plaats: Sintang, West Borneo


 Achtergronden:

De economische ontwikkelingen die al diverse jaren plaats vindt, verandert wel het consumptie patroon, maar heeft feitelijk weinig invloed op de voedselkwaliteit en heeft ook weinig invloed op de lokale landbouw ontwikkeling. Ook diverse gewoontes spelen een rol, onder andere meestal geen ontbijt in de morgen voor het naar school gaan. Dikwijls zie je kinderen ook hier in Sintang naar school gaan met een plastic zakje ranja en een rietje. Op scholen zijn veelal snoep winkeltjes die allerlei zoetigheid verkopen en de ouders vinden het mogelijk makkelijker een paar roepia mee te geven aan hun kind(eren). Het gevolg is nauwelijks enige controle op wat het kind aan voedsel op-in–neemt. Een en ander resulteert in avitaminosen, slechte groei van het kind dat veelal ook bloot gesteld is aan worm infecties, malaria en andere aandoeningen.

Doel van dit project:
 
Aan 300 kinderen verstrekken van melk, bonen, soep en kippensoep, (een soort erwtensoep, die verrijkt wordt met kippen vlees). Een maaltijd die extra eiwitten en energie bevat, waardoor ontwikkeling van kinderen enigszins kan verbeteren.
 De voedselverstrekking vindt 2 maal per week plaats. Op jaarbasis is dat dus 104 maal. D.w.z. dat voor 300 kinderen op jaarbasis 31.200 maaltijden worden versterkt.
 
Voedsel productie in dorpen rond Sintang.

 Achtergronden:

De economische activiteiten in district Sintang o.a. agro industrie voornamelijk oliepalm plantages, mijnbouw, houtkap etc., dragen nauwelijks bij om de lokale voedselproductie op te voeren en te intensiveren. Hulpprogramma’s van de overheid zoals het verstrekken van goedkope rijst en voor de armsten een geld bedrag van ca. 12 euro (150.000 rupiah) voor een aantal maanden dragen ook niet echt bij voor de verbetering van zelfvoorziening. Eventuele hulp van de Vastenaktie zouden we willen gebruiken om voor een beperkte groep mensen de voedselproductie op eigen velden te verbeteren.

Doel:
Een aantal gezinnen en dan voornamelijk via de vrouwen, die in de dorpen veelal het voortouw nemen in de voedselproductie, te voorzien van middelen om de productie te verbeteren. We denken aan een groep van maximaal 10 vrouwen die van deze middelen gebruik kunnen maken. (De dorpen Pakak en Penyerenang hulu zouden hiervoor in aanmerking kunnen komen).

De uitvoering omvat het verstrekken van herbiciden, voor de onkruidbestrijding, het verstrekken van kunstmest en eenvoudige handwerktuigen, een bescheiden hoeveelheid zaai en plant materiaal.

Wat betreft de werktuigen willen we voor een groep van 10 deelnemers 2 rug-spuiten aanschaffen, die in de groep gebruikt worden. Veelal wordt het spuiten van herbiciden gedaan door jonge mannen die daar een daggeld voor krijgen. Dit is in de begroting opgenomen, als een contant geld bedrag.

Door het gebruik van herbiciden wordt het branden van velden min of meer overbodig en blijft er meer organische materiaal in en op de grond. Het gebruik van kalk en andere primaire meststoffen als Nitrogeen Fosfaat en Kalium zal de zuurgraad van de grond en de vruchtbaarheid enigszins verbeteren. Veelal is de grond hier erg onderhevig aan erosie door de zware regenval.

Eenvoudige werktuigen als een schoffel, een hark een steekschopje om wortels door te steken, een handbijl en handcultivator, voor de primaire grond bewerking. Traditionele velden zijn dikwijls bezaaid met resten boom wortels, waardoor een intensieve grond bewerking zeer moeilijk is. Tegelijkertijd wordt door overmatige bewerking de erosie en uitspoeling van de toplaag bevorderd.
 
Aan deelnemers worden de voornoemde materialen verstrekt, alleen het loon voor bespuiten met herbiciden wordt contant uitbetaald.

Zaden voor rijst, en groenten, worden door de deelnemers zelf geregeld, alleen mais en bonen worden verstrekt.

Fysiotherapie op Balie

 

Marjanne Oomen

Plaats: Lovina, Singaraja, Bali


Vele kinderen in Bali hebben te maken met een lichamelijke aandoening, waar ze geen hulp voor kunnen krijgen. Bij de stichting is dit wel mogelijk. Wij bieden fysiotherapie voor de kinderen, en zorgen dat ze fysiek meer zelfstandig worden. Wij vragen (wanneer de familie hier niet toe in staat is) geen financiële bijdrage van de kinderen, maar fysieke bijdrage van kinderen met ouders. Vandaar is het van wezenlijk belang dat er sponsoring komt voor de fysiotherapie.

 Wij willen per maand ruim 250 behandelingen kunnen uitvoeren. Dit betekent dat we iedere week 60 kinderen kunnen helpen met fysiotherapie. De doelgroep is kinderen van 0 t/m 16 jaar jong. Meisjes en jongens.

Wij hebben een team van 6 therapeuten die opgeleid zijn (en nog steeds worden) door Nederlandse therapeuten. Deze therapeuten zijn in staat deze behandelingen uit te voeren. Ieder kind zal minimaal twee maal in de week behandeld worden voor twee uur lang. Ze zullen massages krijgen, oefentherapie, hydrotherapie, handfunctie training, en iedere andere therapie die van belang dient te zijn voor verbetering van functie. De behandelperiode zal wisselend zijn van een maand tot een aantal jaar. Dit is afhankelijk van de ernst van de aandoening.

Wij zouden het erg op prijs stellen als Vastenaktie een financiële bijdrage kan verstrekken voor de fysiotherapie en hulpmiddelen voor onze kinderen en de opleiding van Indonesische fysiotherapeuten.

dinsdag 29 januari 2013


 
Kienmiddag voor de “Beerse Missionarissen “ een grandioos succes

Na ruim 20 jaar een jaarlijkse kien-avond georganiseerd te hebben voor onze missionarissen, hadden we besloten om het kienen dit jaar naar de middag te verplaatsen. Dit bleek een schot in de roos te zijn. Het was een gezellige, sportieve middag en de gulle kieners presteerden het om die middag maar liefst € 591,55 te laten opbrengen, mede ook dankzij de Beerse middenstand, die ons een aantal mooie prijzen heeft geschonken en particuliere giften. Het bedrag zal rechtstreeks naar onze missionarissen worden overgeboekt. De MOV wil iedereen, die aan dit succes heeft meegewerkt, ook namens de missionarissen hartelijk bedanken.

MOV Oost-West- en Middelbeers.

donderdag 20 september 2012

zaterdag 1 september 2012

September 2012, De Vastenactie heeft € 5000 overgemaakt voor het project van Kees Hems

vrijdag 13 april 2012

De bibliotheek in Oyugis - Kenia

Net als veel andere ontwikkelingslanden heeft Kenia een jonge bevolking. Bijna de helft van alle inwoners is jonger dan vijftien jaar. Lange tijd ging een groot deel van deze jongeren niet naar school, omdat hun ouders het schoolgeld niet konden
betalen of omdat kinderen moesten helpen in de huishouding of bij het werken op het land.
Een groot deel van de bevolking kan daardoor niet lezen of schrijven. Dit analfabetisme is een van de grootste belemmeringen voor een verdere ontwikkeling van het land. De regering van Kenia probeerde dit probleem op te lossen door sinds
2003 geen schoolgeld meer te vragen. Nu konden veel meer kinderen de basisschool bezoeken.
Sinds 2008 wordt er ook voor het secondair onderwijs geen schoolgeld meer geheven.
Deze op zich positieve initiatieven betekenen niet dat het onderwijs gratis is.
De scholen krijgen per jaar een zeker bedrag van de overheid, dat in het begin van het schooljaar wordt overgemaakt en moet volstaan om de leraren te betalen, de administratie, het onderhoud aan de gebouwen en klassikale activiteiten.
De ouders blijven betalen voor het middagmaal, het schooluniform, materialen, sportkleding en een ouderbijdrage.
In Kenia moet 22,8 % van de mensen rondkomen met minder dan een dollar per dag. Studieboeken kopen voor hun kinderen is voor de gemiddelde Keniaan geen optie.

Frater Kees Hems, afkomstig uit Middelbeers, is al in 1981/‟82 op eigen initiatief begonnen met het opzetten van een bibliotheek in Mosocho, toen hij les gaf op St. Patrick‟s en Soko primary school.
Hierdoor kregen de leerlingen van de scholen de kans om buiten de schooluren te studeren. De boeken die op de scholen, in onvoldoende mate, aanwezig waren, konden niet mee naar huis worden genomen.
Het uitlenen van boeken werd al snel een halt toegeroepen omdat er teveel boeken verdwenen. De bibliotheek werd bepaalde uren opengesteld, vooral in het weekend, om leerlingen de kans te geven te studeren. Hiervan werd dankbaar gebruik gemaakt.
Later heeft frater Kees Hems in Oyugis een bibliotheek opgestart in een houten gebouwtje, bedekt met golfplaten. Hier had de bibliotheek, niet direct verbonden aan een bepaalde school, een regionale functie en stond open voor leerlingen van alle scholen. Het houten gebouwtje in Oyugis was op zaterdag en zondag telkens goed bezet. Een honderd lezers was geen uitzondering en je kon er een speld horen vallen.
Nadat de bibliotheek, inclusief de inhoud, door brand werd verwoest, is er een nieuw stenen gebouw opgetrokken.

Toen de regering besliste dat het onderwijs „vrij‟ werd en er dus geen schoolgeld meer werd gevraagd veranderde de situatie nauwelijks. Ook nu hadden de scholen geen geld om voldoende boeken te kopen. Het bibliotheekwerk van frater Kees Hems voorziet daardoor nog steeds in een behoefte. Door de ontwikkelingen van computer en internet, waarvoor op dorpsschooltjes helemaal geen geld is, wordt de bibliotheek alleen maar belangrijker.

De bibliotheek, inmiddels in een nieuw stenen gebouw, biedt niet alleen de gelegenheid om te studeren, om de studieboeken die op school worden gebruikt in te zien, om ontspannende lectuur te lezen, maar heeft zich nu ook gericht op de wereld van de computer.
Behalve een uitgebreide verzameling boeken, die door het veelvuldig gebruik aan slijtage onderhevig zijn, beschikt de bibliotheek ook over een computerlokaal met enkele computers met internetverbinding, die gebruikt kunnen worden. Bovendien worden er cursussen gegeven om de leerlingen wegwijs te maken op de computer.

Het in stand houden van een bibliotheek kost geld. Wanneer de overheid beslist dat er nieuwe studieboeken gebruikt gaan worden in de scholen, moet de bibliotheek deze ook kunnen bieden. Door het veelvuldig gebruik van boeken zijn ze sterker aan slijtage onderhevig. Ondanks het feit dat er goed toezicht is, verdwijnt er soms een boek.
De aanschaf en het onderhoud van de computers kosten geld. Het nog vrij nieuwe gebouw heeft af en toe een likje verf nodig.

Daarnaast is er geld nodig voor salarissen. De bibliotheek wordt gerund door een bibliothecaris, John Omondi, die dit al jarenlang tot volle tevredenheid doet. Hij wordt bijgestaan door een assistente. Voor het computergedeelte, les geven en onderhoud, is een deskundige aangetrokken.
Frater Kees Hems is de coördinator die met de bibliotheekstaf overlegt, beslissingen neemt en de financiën beheert.

Met een bijdrage van de Vastenactie kan de bibliotheek een belangrijke impuls krijgen om het aanbod op het gebied van boeken en computerapparatuur en –kennis voor de leerlingen rond Oyugis op peil te houden.

Organisatie
Frater Kees Hems CMM Oyugis
Kenia

Contactpersoon Antoinette Stalpers De Venne 9
5091 BX Middelbeers tel: 013 5141930
e-mail: astalpers@gmail.com

Bank
RABO
Bankrekeningnummer: 13.38.54.310
T.n.v. C.J.H. Hems
Middelbeers
Revalidatiecentrum - Ghana

The Orthopedic Training Centre has been in Ghana 50 years and offers orthopedic services to the physically challenged. Each year we see close to 6,500 patients from all over the country and surrounding West African countries. We have a children‟s department that has an intake of 250 children annually.

We are seeking a grant for the replacement of the dining room tables and benches that the children are at present using. Our children range from 2 years to teenagers and because of their leg braces or leg prostheses it is difficult for them to seat themselves if they are not at the end of the bench. It is our hope to make round
tables and individual chair for the children to independently seat themselves. We plan to make 8 round tables of different heights to accommodate the various ages and fifty chairs, 48 for the tables and two for the supervising housemothers.

Het bovengenoemde renovatieproject omvat de vervanging van het meubilair van de eetzaal van de kinderen. Het huidige meubilair bestaat uit banken aan lange tafels.

In een vorig project werd de eetzaal zelf volledig gerestaureerd en vernieuwd. Het meubilair bleef echter wegens geldgebrek buiten beschouwing.

Het aan tafel gaan brengt zo zijn specifieke problemen met zich mee. Vooral de beenprothesen zijn het struikelblok. De kinderen met prothesen vanuit het bovenbeen kunnen eigenlijk alleen maar aan de uiteinden van de banken zitten. Er zijn meer kinderen met beenprothesen dat er uiteinden van banken zijn en duurt dan ook even voordat iedereen gezeten is.
De oplossing is natuurlijk iedereen zijn eigen stoel te geven en voor de tafels geldt dat alleen ronde of veelhoekige tafels oplossing kunnen bieden.

De huidige kast voor het bewaren van het servies en het bestek is open.
Ook deze zou vervangen moeten worden door een afsluitbare kast als ook artikelen voor de fysiotherapieafdeling, zoals een verstelbaar bed, weegschaal en bloeddrukmeter.


Organisatie
Br. Tarcisius de Ruyter, SVD, dir.
Zr. Elizabeth Newman SSND, co-dir
Orthopedic Training Centre
Ghana
e-mail: nsawam15@yahoo.com

Contactpersoon
Norbert en Tiny van Luxemborg
Van Mellincrodestraat 7,
5688 RB Oirschot tel: 0499-572131
e-mail: N.Luxemborg@kpnplanet.nl

Bank
ING
Bankrekeningnummer: 65.65.65.411
T.n.v. Missieprocuur Teteringen voor OTC Nsawam Ghana
Breda
Triest Trainings Centre – Zuid Afrika

ikaAlgemene doelstelling is: het in de spiritualiteit van de Broeders van Liefde aanbieden van begeleid wonen en dagopvang aan verstandelijk gehandicapten, het met hen werken aan het vinden van een eigen plek in de samenleving en het aanspreken van de overheid op hun verantwoordelijkheid.

Het „Triest Training Centrum‟ organiseert voor haar cliënten met een verstandelijke beperking, een ABET(Adult Basic Education and Training)-programma of eenvoudig gezegd een alfabetiseringsprogramma waarbij de schoolse vaardigheden van lezen, rekenen en schrijven worden onderhouden en verder ontwikkeld, zowel voor eigen mensen van het centrum als voor laag geschoolden uit de omgeving. Deze opleiding verloopt via een computerprogramma, waardoor de cursisten op hun eigen ritme de lessen kunnen afwerken met behulp van een officieel erkende begeleider. De cliënten worden eerst getoetst op hun kennis om het niveau te kunnen bepalen waar zij kunnen starten in het programma. De cursisten tonen zich erg enthousiast omdat het programma zo opgesteld is dat zij 100 % slaagkansen hebben alvorens verder kunnen. Dit computerprogramma werd doorgegeven aan andere gelijkaardige centra in de omgeving en aan plattelandsscholen om nog meer mensen te alfabetiseren.

Voor het organiseren van dit programma moet het „Triest Training Centrum‟ langs
allerlei wegen geld zien bijeen gebracht om dit programma verder te kunnen organiseren, gezien het lokale Departement
„Sociale Welfare‟ hiervoor geen subsidies toekent. Dit programma heeft reeds zijn nut bewezen in het ondersteunen van cliënten die op de open arbeidsmarkt terecht komen en voldoende geschoold zijn in het Engels en de basisvaardigheden van taal, rekenen, schrijven beheersen, waardoor eenvoudige taken in de werk- en thuissituatie kunnen uitgevoerd worden, wat een belangrijke stap betekent in hun integratie in het gewone leven.
Om deze levensbelangrijke ondersteuning in de voorbereiding tot integratie in de leef- en werksituatie voort te kunnen zetten is er financiële hulp hard nodig. De kosten bedragen 2500 Rand of 250 € per cursist per niveau, op basis van de kennis van de Engelse taal. Een vijftigtal cursisten worden op dit ogenblik getraind.

Organisatie
Triest Training Centre, Brothers of Charity c.o. Ms. Janis Reichhardt
cnr Elm street and Poppy Avenue
Flamwood Walk
Klerksdorp 2572
South Africa

Contactpersoon Br. Jos Mathijssen Broeders van Liefde Aalsterweg, 289
5644 RE Eindhoven tel: 040 2141600
e-mail: jos.mathijssen.fc@fracarita.org

Fam van Hersel van Brunschot
Spoordonkseweg 134
5688 KE Oirschot tel: 0499 571728

Bank
RABO
Bankrekeningnummer: 10 11 07 161
T.n.v. Provincialaat Broeders van Liefde
Eindhoven
Hand in Hand - Ghana

De Hand in Hand community in Nkoranza biedt een veilig en liefdevol thuis aan kinderen met een verstandelijke beperking uit heel Ghana. In Ghana wordt een geestelijke handicap vaak in verband gebracht met „boze geesten‟. Om die reden worden de kinderen nogal eens in de steek gelaten.
In Hand in Hand krijgen deze kinderen een veilig onderdak, goede verzorging en veel liefde. In één kamer wonen 2 of 3 kinderen samen met één verzorger. Zo leven zij als het ware in gezinsverband en met elkaar vormen zij een warme Community. Hier worden de mogelijkheden van de kinderen d.m.v. een gestructureerd dagprogramma maximaal gestimuleerd.
Als de kinderen ouder worden, kunnen ze zich verder ontwikkelen in de beschutte werkplaats van de Community. Daar leren zij met eenvoudige technieken fraaie sieraden en stoffen te maken. De opbrengst van deze producten dekt een deel van de kosten van de Community. De rest komt van sponsors en donateurs buiten Ghana.
De Hand in Hand Community in Nkoranza is in 1992 opgericht door de Nederlandse tropenarts Ineke Bosman, toen zij de grote nood zag van kinderen met een verstandelijke beperking. Sinds haar pensionering, eind 2009, heeft de Nederlandse oud tropenarts Ab van Galen de leiding van de Community overgenomen.
Bezoekers en vrijwilligers zijn van harte welkom in het project. Hand in Hand, een NGO in de vorm van een stichting, ontvangt (nog) geen subsidie van de Ghanese overheid en is daarom dankbaar voor de steun uit het buitenland.
Website: www.operationhandinhand.nl handinhandcommunity@gmail.com

Ik ben als directeur voor de Nederlandse school naar Ghana gekomen en woon in Accra. Tijdens een rondreis kwam ik met mijn familie puur toevallig in Nkoranza terecht. Ab, Jeanette en hun prachtige community stalen al direct mijn hart. Emmanuelle zonder armen en benen, maar altijd met een lach, Stephen die op zijn beugels achter je aan rent en Bright die in het restaurant helpt en altijd hoopt dat je je bord niet leeg eet. Het is een prachtig project. Een belofte om te komen schilderen was dan ook al gauw gedaan. Het bleef niet bij schilderen alleen. Materialen verzamelen, vrijwilligers van het vliegveld halen en contacten zoeken voor verscheping van wat spullen. Nkoranza is elke minuut die je erin stopt meer dan waard!

Organisatie
Ab van Galen / Miriam Kerkhof
Nkoranza
Ghana
e-mail: miriamkerkhof@yahoo.com

Contactpersoon
Donny en Gerard Kerkhof
Spoordonkseweg 41
5688 KB Oirschot tel: 0499 574788
e-mail: dkerkhof@gmail.com

Bank
RABO
Bankrekeningnummer: 12.77.64.143
T.n.v. Stichting Hand in Hand
Westland
Eye For Others – Zuid Afrika

De stichting Eye For Others zet zich in om mensen en organisaties, in Nederland én in Zuid-Afrika, te betrekken bij de hulpverlening voor aids- en weeskinderen in Zuid- Afrika.

Eye For Others organiseert jaarlijks projectreizen naar Zuid-Afrika. Doel van deze reizen is om iets te kunnen betekenen voor de (aids-)weeskinderen en vrouwen/moeders in Zuid-Afrika. Vooralsnog concentreren onze projecten zich op de gemeente Rustenburg, Phokeng (North-West provincie) en Douglas (Northern Cape). Dat doet Eye For Others met het bouwen van opvangcentra (early-learning centra, crisiscentra, happy homes enz.) voor deze doelgroep en het organiseren van sport- en spelactiviteiten voor kinderen en jongvolwassenen.

Bovenstaand een omschrijving zoals vermeld op de website van de stichting www.eyeforothers.nl.

Oktober 2010 heb ik met onze oudste dochter deelgenomen aan zo‟n projectreis. Dit was erg indrukwekkend. We hebben daar gewerkt in het township „Freedompark‟. Dit is een township wat vlakbij de mijnen van Rustenburg in Zuid-Afrika ligt en waar mensen uit nog armere landen naar toe komen om werk te zoeken. Maar omdat de meeste mensen daar illegaal zijn kunnen ze niet gaan werken en kunnen de
kinderen niet naar school. We hebben daar met een team van ongeveer 40 personen
7 shacks (=golfplatenhuisjes) opgeknapt en 2 nieuwe shacks gebouwd. Wat op mij
de meeste indruk heeft gemaakt was de uitzichtloosheid. Geen werk, geen opleiding, geen toekomst. Ik heb o.a. gesproken met een meisje van ongeveer 14 jaar, die de prostitutie ingaat om haar ouders, broertjes en zusjes van eten te voorzien. Als je dan aan haar vraagt „waarom?‟, antwoordt zij „what else can I do?‟. Niet raar dus dat Aids een groot probleem is in Freedompark. Men leeft daar van dag tot dag en het belangrijkste is, dat ze die dag kunnen eten. Deze uitzichtloosheid blijft bij mij
knagen. Daarom heb ik met een van de bestuurders van Eye for Others het idee opgepakt om samen een soort schooltje op te gaan starten op het township. Als de kinderen een opleiding kunnen gaan volgen, hebben ze toekomst. We willen starten met een klein groepje en zo langzaam aan gaan uitbouwen. Want volgens mij wonen in dat township ongeveer 60.000 mensen! Uw bijdrage zou een mooi begin vormen om dit te gaan opstarten.

Het mooie van onze organisatie vind ik dat we korte lijntjes hebben. Jaarlijks gaan ongeveer 40 mensen mee met zo‟n projectreis. Dit wordt van tevoren goed voorbereid. Vanuit onze organisatie zijn contacten met Neil van Schalkwijk. Hij is arts in de omgeving van Rustenburg en bezoekt meerdere townships om het aidsprobleem te beheersen. Hij heeft nauw contact met de bevolking en de hulpverleners en weet precies waar behoefte aan is. Zo kunnen de projectreizen effectief worden gebruikt.

Organisatie
Neil van Schalkwijk
Rustenburg
Zuid Afrika

Contactpersoon Corrien Roche Rijkesluisstraat 55
5688 EC
tel: 06 12598538
e-mail: roche@roche.nu

Bank
RABO
Bankrekeningnummer 12.93.93.614
T.n.v. Eye For Others
Barneveld
Het Oyugis Integrated Project - Kenia

Het Oyugis Integrated Project (OIP) is een kleinschalig, geïntegreerd anti-AIDS- project in Oyugis, Kenia.
Het OIP is een initiatief van de Fraters van Onze Lieve Vrouw, Moeder van Barmhartigheid (de fraters van Tilburg), en wordt ondersteund door de Stichting OIP- Nederland.
De leiding van het project is in handen van frater Leo van de Weijer, die met zijn managementteam, dat verder uit Kenianen bestaat, het project aanstuurt.

Het provinciestadje Oyugis ligt in het westen van Kenia, bij het Victoriameer. AIDS is er volksziekte nummer 1. Armoede is, deels ten gevolge daarvan, een algemeen verschijnsel.
Er is geen industrie in het gebied. Mensen zijn voornamelijk zelfvoorzienend bezig met het verbouwen van groenten, het houden van wat vee of een klein bedrijfje als fietsenhersteller, timmerman, automonteur, kapper, naaister, of een handeltje op de markt.

Jonge mensen, die in de kracht van hun leven het land zouden moeten opbouwen, overlijden aan AIDS. Ten gevolge van de vele sterfgevallen blijft vruchtbaar land onbewerkt liggen. De samenleving valt uit elkaar. Kinderen blijven alleen achter, als ze geluk hadden worden ze opgevangen door een oom of tante. Vaker is het een oude oma die de kracht moet zien op te brengen om voor haar kleinkinderen te zorgen. Het gebeurt ook dat een van de oudste kinderen de moederrol overneemt, van school thuisblijft en haar best doet om dagelijks een maaltijdje voor haar broertjes en zusjes klaar te maken, hen naar school te sturen en op te voeden.

De Fraters van Tilburg zijn in 1996 een project gestart om o.a.
- AIDS te bestrijden door het geven van voorlichting, vooral door AIDS- patiënten zelf.
- landbouwvoorlichting te geven zodat mensen (ook kinderen) in staat zijn zelf voedsel te verbouwen of melk- en kleinvee te houden.
- medische zorg op te zetten: een polikliniek met apotheek, het begeleiden van mensen die een aidstest willen doen, het begeleiden van mensen die AIDS- remmers krijgen en het opzetten van een thuiszorgorganisatie met 120 vrijwilligers.
- kinderen in de gelegenheid te stellen om naar school te gaan door het verstrekken van schooluniformen en/of schoolgeld.
- noodhulp te verlenen in geval van voedseltekort of bij het herstellen van hutten
- microkredieten te verlenen zodat mensen een eigen handeltje kunnen opzetten zodat ze in eigen behoeften kunnen voorzien.

Een groot deel van de activiteiten van het OIP zijn de laatste jaren gericht op samenlevingsopbouw: het herstellen en verstevigen van de samenleving.
Mensen met vergelijkbare problemen, die bij elkaar in de buurt wonen, worden tot een groep geformeerd, die wordt begeleid en gestimuleerd om gezamenlijk de problemen onder ogen te zien, te benoemen, prioriteiten te stellen en naar oplossingen te zoeken. Het doel van het OIP is om deze groepen zelfstandig te laten functioneren. Ze kiezen dan ook een eigen bestuur, worden officieel ingeschreven

als self-help-groups bij de lokale overheid en openen een gezamenlijke bankrekening.
Zo zijn er
- groepen van aids-patiënten, verzwakt door de ziekte, nagewezen of verstoten door de omgeving
- groepen van grootouders: oudere mensen die hun eigen kinderen verloren hebben aan aids, die nu geconfronteerd worden met de zorg voor de achtergebleven weeskinderen
- groepen jeugdige alleenstaanden, die niet meer kunnen terugvallen op familieleden, afgesneden zijn van hun roots en daardoor niet de vorming en kennis van ouders of grootouders meekrijgen om zich staande te houden in de samenleving, laat staan een positieve bijdrage daaraan te leveren
- groepen van „boeren‟, mensen die het land bewerken of vee houden om in
hun onderhoud te voorzien.

Deze groepen komen op gezette tijden bij elkaar om te luisteren naar elkaar: problemen en successen te delen, oplossingen aan te dragen (elkaar helpen met het bewerken van het land of met de oogst), door gezamenlijke activiteiten (landbouw, handwerk) op te zetten waardoor een groepsinkomen ontstaat, waarvan het geld op de bank wordt gezet en door de leden kan worden geleend.

Een bijdrage van de Vastenactie is heel welkom. De besteding van het geld gebeurt in overleg met het managementteam van het OIP in Kenya, het Generaal Bestuur van de Fraters CMM en de Stichting OIP-Nederland.
website: www.oip-nederland.nl e-mail: info@oip-nederland.nl

Organisatie
Frater Leo van de Weijer CMM Oyugis
Kenia

Contactpersoon
Christianne en Henk van de Wal
Wilhelminakade 10
5688 EK Oirschot tel: 0499 571174
e-mail: h.wal13@chello.nl

Bank
Bankrekeningnummer 57.16.77.290
T.n.v. Stichting Oyugis Integrated Project
Uden

donderdag 27 augustus 2009

Project pater Jan van Antwerpen

Computeronderwijs aan arme kinderen

Palmeiras das Missões is een stad met 35000 inwoners in het zuiden van Brazilië. De bevolking bestaat voor het grootste deel uit jongeren uit de arbeidersklasse. Velen van hen zijn werkeloos omdat ze geen opleiding hebben en geen speciale vaardigheden. Geen van hen kan met een computer omgaan, terwijl dat juist in veel sectoren de mogelijkheid op werk biedt. Ontwikkeling is de enige mogelijkheid in Brazilië om niet in het drugswereldje of de criminaliteit te belanden.
Door dit project willen we de kinderen van arme mensen de mogelijkheid bieden zich zo te ontwikkelen dat ze een kans maken op de arbeidsmarkt. Zo zullen ze zelf in hun levensonderhoud kunnen voorzien en gewaardeerde leden van de samenleving worden.
Project Lida Post

Casa do Guri

In dit kinderhuis ofwel sociaal-medisch centrum worden week in week uit 1000 kinderen opgevangen, geschoold, gevoed en gekleed. Er zijn 14 personeelsleden werkzaam. De Oirschotse verpleegkundige Lida Post heeft hier XXX jaar gewerkt en een nauwe band is blijven bestaan.
In de tijd waarop de moeders werken, komen de kinderen naar dit kinderhuis. Op deze manier worden arme gezinnen uit Ubâ in de gelegenheid gesteld hun financiële situatie te verbeteren en worden de kinderen opgevangen. Er zijn ook kinderen die alleen een moeder hebben, vader heeft het gezin in de steek gelaten. Als er wel een vader is in het gezin moeten beide ouders werken. Vader verdient vaak heel weinig om het gezin te onderhouden, omdat hij weinig of geen studie heeft gehad. Vandaar dat moeders ook moeten werken. Ongeschoolde mensen worden onderbetaald en kunnen moeilijk in hun eigen levensonderhoud voorzien.

Kinderen, van wie de moeder uit werken gaat, worden de gehele dag opgevangen in de crèche. Zij krijgen natuurlijk ook de warme maaltijd daar. Zij slapen er ’s middags in een zaal, die vol staat met kinderledikantjes. In ieder ledikantje slapen 2 peuters. Grotere kinderen kunnen in dit centrum naar de kleuterschool. Dit gaat in twee ploegen: de ene ploeg zit ’s morgens op school en krijgt om ± 10.00 uur de warme maaltijd. De andere ploeg zit ’s middags op school en krijgt om ± 12.00 uur de warme maaltijd.
Bij het afsluiten van de kleuterschooltijd krijgen de kinderen hun eerste diploma, dat officieel uitgereikt wordt en waar een feest van gemaakt wordt. Dit om het belang van scholing te onderstrepen.
Trouwens, iedere gelegenheid wordt aangegrepen om iets te vieren om de dagelijkse sleur te doorbreken, zoals Kerstmis, Carnaval, Pasen enz.
Nog grotere kinderen gaan naar de lagere school, die door de overheid geregeld wordt. Veel van deze kinderen komen tussen de middag in het sociaal-medisch centrum voor de warme maaltijd. Vanuit dit centrum wordt ook gezorgd voor schooluniformen, kleding, schoolartikelen enz. Als het nodig is zorgt het sociaal-medisch centrum ook na de lagere schoolleeftijd voor de benodigde spullen, als kinderen door willen studeren.
Familieleden van kinderen, zorgbehoevenden en bejaarden, kunnen ook in aanmerking komen voor een warme maaltijd of andere zorg. Voorwaarde is, dat de moeder een baan zoekt, zodat zij te zijner tijd haar gezin en familie kan onderhouden.
De grootste zorg van Casa do Guri is om de mensen, die vaak in grote armode leven, te kunnen blijven helpen.
Project pater Leo Muitjens

Farmacia Comunitaria

Vele jaren is Montfortaan pater Leo Muitjens op allerlei gebied bezig geweest in Sao Paulo, een miljoenenstad in Brazilië. Hij is ongeveer 10 jaar geleden naar Nederland vetrokken om er allerlei taken binnen de Montfortanen-gemeenschap in Oirschot te vervullen. Maar in 2005 vertrok hij toch weer naar het gebied, het land waaraan hij zijn hart aan verpand heeft: Brazilië. In de jaren dat hij daar weg was is er veel veranderd. De bevolking is verdubbeld in het gebied waar hij werkzaam was, en er zijn verschillende problemen bijgekomen.
Zo is bijvoorbeeld een zeer groot probleem het feit dat er zeer veel arme mensen geen medicijnen of medische hulpmiddelen kunnen kopen. De medische zorg voor (fonds) patiënten is ronduit slecht, de behandeling in eerste hulpdiensten is ver onder de maat en er zijn lange rijen wachtende patiënten. Daar komt nog bij dat medicijnen en hulpmiddelen buiten het ziekenfondspakket vallen, en als je geen geld hebt… De armen tot zeer armen (80 % van de bevolking in Sao Paulo; 140.000 mensen in het stadsgedeelte waar pater Muitjens werkt) kunnen nu eenmaal niet de kosten voor ziekenhuizen, medische hulp en medicijnen betalen.
Pater Leo Muitjens heeft met behulp van zijn congregatie een apotheekpost ingericht waar mensen medicijnen en hulpmiddelen kunnen krijgen. Dit is een apotheek, waar men op recept van de dokter gratis medicijnen kan afhalen. De medicijnen kunnen gratis verstrekt worden, omdat ze regelmatig medicijnen krijgen die gebruikt werden door mensen die zijn komen te overlijden of omdat ze deze niet meer nodig hebben, omdat ze beter geworden zijn. Ook komen er medicijnen binnen van de Vincentiusvereniging uit de stad en van ziekenhuizen. Zij kunnen er veel mensen mee helpen. Alles gaat met onbetaalde krachten.

Daarnaast proberen ze mensen aan rolstoelen en hulpmiddelen te helpen om zich te kunnen blijven bewegen. Soms krijgen ze een rolstoel cadeau omdat de eigenaar ervan gestorven is of een revalidatie heeft afgesloten met goed gevolg. De vraag naar dit soort hulpmiddelen is vele malen groter dan het aanbod dat ze hebben. Wij zouden de “apotheek” een grote dienst bewijzen, als we deze aan rolstoelen en andere hulpmiddelen zouden kunnen helpen. Het gaat veelal om revaliderende mensen.
Een rolstoel kost 220 real, dat is ongeveer 100 euro. Het gaat dus niet over een elektrisch aangedreven wagentje, zoals men die overal in Nederland ziet ……Dat is voor de armen van Sao Paulo een niet te betalen luxe. Een “badrolstoel”, waarmee men onder de douche kan kost 120 real. Een stel houten krukken kost 50 real. Een stok met 4 steunpunten kost 60 real.

Maar men heeft ook behoefte aan eenvoudige medische apparatuur zoals b.v. bloeddrukmeters etc.

Hoewel de medicijnen gratis worden verschaft wil men de medische hulpmiddelen uitlenen tegen een kleine vergoeding van 10 real per maand (zowat 4 euro) voor wie het kunnen betalen.
Project pater Sjef van Esch

Casa do Anciao

In Quixeramobim, waar de Oirschotse pater Sjef van Esch zo’n 40 jaar heeft gewerkt, staat een bejaardenhuis: Casa do Anciao: Santa Antonio du Padua.
Het huis is op 19 maart 1972 opgericht. Aanvankelijk is het in handen geweest van een paar leken die vonden dat de bejaarden, die van huis en haard verdreven werden, opgevangen moesten worden. Maar het ging zeer moeizaam, en de parochie, waar pater Sjef van Esch werkzaam was riep de hulp in van de bisschop. Deze op zijn beurt wilden zusters betrekken bij de ontwikkeling van het huis. De Dochters van Liefde (congregatie in Fortaleza) hadden genoeg omhanden en waren helaas niet beschikbaar. De bisschop heeft toen hulp over zee gezocht en liet uit Italië zusters over komen.
Nog altijd zorgen deze zusters voor het bejaardenhuis.
De bejaarden komen er omdat ze thuis niet meer welkom zijn. Vaak is er geen AOW meer voor de bejaarden en staan de mensen op straat. Het huis blijft in stand door giften (o.a. van de Vincentiusvereniging en giften van het volk), door een bijdrage van de gemeente (alleen voor licht en water) en voor de rest van de AOW van de weinigen die het in kunnen brengen. 13 Functionarissen (leken en een drietal zusters) zijn afhankelijk van deze bijdragen. Op dot moment verblijven er zo’n 32/ 33 bejaarden, voor méér is er geen plaats. Steeds kan er een nieuwe bewoner bij als er een bejaarde sterft.
In de loop van de afgelopen 37 jaar is er door begunstigers geld gekomen voor een waterput en een kapel.
De muren van het huis, als ook die van het washuis zijn aan betegeling toe, daar het vocht anders voor schimmel zorgt. Het gehele verouderde gebouw is aan onderhoud toe,
Er zijn amper rolstoelen aanwezig voor de meestal niet meer mobiele bejaarden, en rollaters zouden heel welkom zijn, omdat nu nog met een looprekje wordt voortbewogen.
Medicijnen moeten door de bewoners zelf worden betaald maar sommigen hebben daar totaal geen cent voor. Ook daarvoor zijn ze afhankelijk van giften.
Bedden zijn verouderd en waterbedmatrassen zouden een prima hulpmiddel zijn tegen doorliggen.
Het werkvolk, waaronder koks en tuinlieden, krijgen amper geld voor hun werkzaamheden, terwijl ze het zo goed zouden kunnen gebruiken.
Het bejaardenhuis is geholpen met steun om zoveel mogelijk bejaarden een laatste levensplekje te geven.
De verantwoordelijke voor het bejaardenhuis, tevens contact persoon (in het Portugees te benaderen) is Zr. Paola Saggiorato.

Project Wereldwinkel

Beco Da Luz

De meeste mensen kennen Brazilië als het land van de samba en de carnaval, de zon en het strand. Een lekkere kokosnoot onder de palmboom op een zonnig strandje. Brazilië heeft een hele mooie kant, maar ook eentje met veel armoede, werkloosheid en honger. Zo hebben vele Braziliaanse vrouwen meerdere banen om hun kinderen te onderhouden. Veel kinderen leven op straat of gaan als een wees door het leven. Naar schatting zijn er 13 miljoen straatkinderen in Brazilië. Alcohol en drugs zijn twee gevaren voor zowel jongeren als ouderen. Sommige Brazilianen zijn ook niet officieel geregistreerd en hebben daarmee ook geen rechten. Ook is het voor veel arme Brazilianen niet mogelijk om een eigen huisje te huren of te kopen omdat zij daar simpelweg geen geld voor hebben.

In het noordoosten van Brazilië in de miljoenenstad van Recife leeft de gemeenschap Beco da Luz (het straatje van licht). In deze gemeenschap wonen 30 families onder zeer ermbarmelijke omstandigheden. Zij hebben geen water, elektriciteit of andere sanitaire voorzieningen. Het water dat ze gebruiken om te douchen is opgevangen regenwater. Hierdoor zijn er veel ziektes, zoals griep en knokkelkoorts. En veel kinderen zijn op jonge leeftijd gestorven door deze relatief makkelijk te genezen ziektes.

Het drugs- en alcoholgebruik in Beco da Luz is zeer hoog. Veel tieners zijn betrokken in drugshandel. Zoals ook de zoon van Rosangela, een alleenstaande moeder van 8 kinderen. Haar zoon van 15 jaar is vorig jaar doodgeschoten omdat hij betrokken was in de drugswereld.
De werkloosheid in de gemeenschap is zeer hoog. Velen hebben geen opleiding gevolgd en de vrouwen kunnen soms een baantje vinden als schoonmaakster. 70% van de mensen kan niet lezen of schrijven.

Dit project wordt ondersteund door Barbosa een Fair Trade importeur waarmee de Wereldwinkel Oirschot goede banden heeft.

Het project wil zich richten op de volgende thema’s:
1 Alfabetisering onder ouderen en jongeren
2 Gezondheidszorg
3 Verbetering van sanitaire voorzieningen
Project Zr. Helena Rekoert

Sociaal project Ësperança e Vida (Hoop en Leven)

Dit project komt voort uit bezorgdheid met de opgroeiende jeugd in deze wijk.
De wijk ligt in de gemeente Ribeirão das Neves, een agglomeraat van arme huizen, de meeste gelegen in heuvelachtig terrein, waar verharde wegen en asfalt sporadisch zijn. De Oirschotse zuster Helena Rekoert heeft hier XXX jaar gewerkt en is nog steeds zeer betrokken bij het wel en wee van haar mensen.
De meeste huizen zijn door de bewoners zelf opgetrokken. In theorie bestaan er voorzieningen, zoals riolering, waterleiding, vuilophaaldienst. Jammer genoeg komt er op veel plaatsen in de praktijk weinig van terecht.
Binnen deze uitgestrekte gemeente ligt ook een grote Penitentiaire Inrichting. Het komt meermalen voor dat gevluchte gevangenen zich schuilhouden in de gemeente.

Op verschillende plaatsen in de gemeente zijn basisscholen: 8 jaar basisonderwijs. Wie verder wil studeren, is afhankelijk van duur busvervoer.

Het is toe te juichen, dat binnen de krottenwijk “Bispo de Maura” het idee geboren is, een bestaand gemeenschapshuis aan te passen voor activiteiten mét en ten behoeve van de opgroeiende jeugd! Het bedoelde huis staat geregistreerd op naam van de parochie. Het is door bewoners gebouwd, als “werk voor de gemeenschap”, in weekends en vrije dagen. (veel bewoners van de krottenwijken werken als laag opgeleiden in de bouw, maar de pientere onder hen, worden “bouwers”).
Er wordt dus geen huur betaald voor het gebruik, de vaste lasten zijn echter zeer hoog, en de inkomsten laag, zowel de bijdragen van de parochie als die van de plaatselijke bevolking.

Via de activiteiten van het project hoopt men de jeugd de noodzakelijke aanvulling te bieden op het magere leerplan van de staatsscholen, vooral op het gebied van gewoonten van gezondheid en hygiëne, preventie voor gevaarlijke besmetting (SOA)
Bovendien:
- een aanvulling op de voeding in deze groeiperiode;
- tandhygiëne in een kleine tandheelkundige kliniek van de Parochie.
- groepen voor muziek, theater, capoeira (straatdansen), handenarbeid
- vergaderingen, familiecontacten…
- samenwerking met soortgelijke instellingen
- de jeugd een zodanige vorming geven, dat het zelfvertrouwen kan ontstaan en groeien; het kan leiden tot een betere aanpassing in de samenleving.
- de verhoogde kwaliteit van de vorming kan leiden tot een betere kans op verdere studie en tot kwaliteit van leven.
- beroepsvoorlichting en training in de eigen omgeving.

BESCHIKBARE RUIMTE.

Het bestaande huis “Moeder en Kind Huis” bestaat al zeker 20 jaar en heeft een ware geschiedenis achter de rug. Ooit aangekocht als een “skelet in aanbouw” is door de mensen uit de eigen gemeenschap uitgegroeid tot een stevig huis met souterrain begane grond en nog 2 verdiepingen.
Ingebouwd tussen de krotten en armelijke woningen, heeft het geen mogelijkheid tot uitbreiding met sportveld of dergelijks.
Het heeft al die tijd dienst gedaan voor catechese, activiteiten van het “Moeder en Kind Pastoraat”, naailessen, handwerk- en handenarbeidactiviteiten.
Als het huis de nieuwe bestemming kan krijgen, zullen de overige activiteiten verplaatst worden naar een ander –bescheidener- huis van de gemeenschap, gelegen in het andere gedeelte van dezelfde wijk.

Er zal gewerkt worden met beroepskrachten, op vrijwillige basis werkend. In uiterste noodzaak zal tot aanstelling worden overgegaan.
De Parochie “Imaculada Conceição “ is groot en beschikt over een groot aantal edelmoedige mensen, die zich beschikbaar willen stellen als vrijwilligers. Allen zien de noodzaak van dit jeugdwerk in.
Er wordt op gewerkt, al in dit jaar – 2009- met de voorbereidingen te starten, dit vanwege de urgentie van dit project

Voor het nieuwe plan met de jeugd, “Hoop en Leven” wil men door verbouwing komen tot:
- een ruimte voor dans en lichaamsbeweging
- een ruimte voor lezingen,
- keuken, eetruimte, provisie- en voorraadruimte, toiletten,
- ruimte voor informatica, dvd, video
- kleinere ruimten voor persoonlijke gesprekken en administratie.
- kleine tandheelkundige kliniek (aanwezig in de parochie).